Fyrir fáum vikum birtum við fyrri hluta pistils okkar um trjátegundina Alnus glutinosa (L.) Gaertn. Þann pistil hófum við á því að segja frá ljóði frá 1778 eftir þýska þjóðskáldið Goethe. Það ljóð er um ölrakónginn sem tældi til sín barn í skógi þar sem þessa tegund var að finna. Til að komast hjá því að taka afstöðu til þess hvort kalla beri tegundina rauðelri eða svartelri nefnum við pistilinn eftir þessum illa kóngi. Í Þessum pistli notum við frekar fræðiheitið Alnus gluti

Óhætt er að fullyrða að oftast er það þannig með okkur Íslendinga að við notum heimilisgarðana okkar ekki mikið nema í um fjóra mánuði á ári. Aftur á móti koma flest okkar heim til sín næstum alla daga ársins. Því getur verið skemmtilegt að skipuleggja sígræn beð sem næst útidyrunum. Þá tekur alltaf eitthvað grænt á móti okkur þegar við komum heim hvenær ársins sem er nema ef allt er á kafi í snjó. Ekki er verra ef þessir sígrænu runnar geta blómstrað fallega en það geta þeir

Þann 11. maí árið 1930 hittust 12 Eyfirðingar, tvær konur og tíu karlar, á Hótel Gullfossi og stofnuðu skógræktarfélag. Seinna fékk félagið nafnið Skógræktarfélag Eyfirðinga og er elsta skógræktar­félag landsins sem starfað hefur óslitið frá stofnun. Undanfarin ár höfum við haldið upp á afmælið á þessum degi og boðið gestum og gangandi að þiggja súpu og ketilkaffi í höfuðstöðvum félagsins í rauða húsinu í Kjarnaskógi. Það gerum við einnig þennan afmælisdag. Gestum er velkomið

Í dag á sjálfur David Attenborough, sem þekktastur er fyrir náttúrulífsþætti sína, 100 ára afmæli. Við hjá Skógræktarfélaginu óskum honum að sjálfsögðu til hamingju með daginn. Attenborough þekkir náttúruna betur en flestir og í seinni tíð hefur hann orðið aðgerðasinni til verndar henni. Hann hefur meðal annars barist fyrir vernd skóga og trjáa. Ýmsir viðburðir verða í Bretlandi í tilefni dagsins eins og vænta má. Má nefna göngur í náttúrunni og gróðursetning trjáa. Hið alda

Fyrir nokkrum vikum birtum við tvo pistla um landlæsi og ástand lands. Þann fyrri má sjá hér og þann seinni hér. Þótt þessir pistlar hafi vakið nokkra athygli og orðið til þess að höfundur fékk sendar svívirðingar á alnetinu var í raun ekkert nýtt sem birtist í þeim. Allt sem þar var að finna hefur legið fyrir lengi. Í þessum pistli skoðum við málin út frá öðru sjónarhorni. Við skoðum hvað sum af okkar ástkæru skáldum hafa haft um málið að segja. Sum hafa skrifað um málaflokk

Nú, þegar vorið hefur bankað á dyrnar og gróður er smám saman að taka við sér, þykir okkur rétt að skoða eina íslenska tegund sem á það til að laufgast mjög seint. Það á þó ekki við um allar plöntur tegundarinnar. Í pistlum okkar um tré, skóga og tengd málefni höfum við meðal annars sagt frá öllum íslensku víðitegundunum sem hafa verið hér allt frá landnámi og væntanlega miklu, miklu lengur. Ein þeirra heitir gulvíðir eða Salix phylicifolia L. Hér má sjá pistil um þá tegund o

Árið 2012 birtu þeir Bjarni E. Guðleifsson og Hallgrímur Indriðason grein í fyrra hefti Skógræktarritsins um Gömlu-Gróðrarstöðina. Þar segja þeir frá úttekt sem framkvæmdarstjóri Ræktunarfélags Norðurlands, Jakob H. Líndal, gerði á árangri trjáræktartilrauna félagsins frá því í byrjun tuttugustu aldar. Niðurstöður sínar birti Jakob í ársriti félagsins árið 1916. Félagarnir Bjarni og Hallgrímur sögðu greinina stórmerka enda væri þetta að öllum líkindum fyrsta uppgjör á trjáræk

Aðalfundur Skógræktarfélags Eyfirðinga var haldinn þriðjudaginn 24. mars síðastliðinn í Hótel Kjarnalundi í Kjarnaskógi. Á fyrsta fundi stjórnar skipti hún með sér verkum og er samdóma álit þeirra er gerst þekkja að vel hafi tekist til. Helst bar til tíðinda að Sigurður Hólm Sæmundsson baðst undan áframhaldandi formennsku. Í hans stað var Helgi Þórsson frá Kristnesi kosinn formaður. Fráfarandi formaður, Sigurður Hólm Sæmundsson, handsalar lyklavöld að töfraveröld Skógræktarfé

Um austurhluta Norður-Ameríku vex reynitegund sem reynd hefur verið hér á landi. Hún er kennd við álfuna alla og heitir Sorbus americana Marshall á fræðimálinu. Ekki er annað að sjá en tegundin þrífist hér prýðilega eins og svo margar reynitegundir sem reyndar hafa verið á Íslandi. Fyrri myndin er af korti frá World Flora Online sem sýnir útbreiðslu tegundarinnar. Á síðu Wikipedia er annað kort og ber þeim ekki alveg saman eins og sjá má. Kortin hjá WFO eru þannig uppbyggð

Í gær, 9. apríl 2026, var haldinn fróðlegur og góður fundur í Kjarnaskógi. Eiríkur Þorsteinsson frá Trétækniráðgjöf hélt erindi en auk hans sátu fundinn fulltrúar frá Skógræktarfélagi Eyfirðinga og Landi og skógi. Fulltrúar skógræktarfélagsins þurftu auðvitað ekki að fara langt en frá Landi og skógi komu fulltrúar bæði frá skrifstofunni í Gömlu-Gróðrarstöðinni og frá Vaglaskógi. Þorri fundarmanna fer yfir málin í Kjarnaskógi. Mynd: Ingólfur Jóhannsson. Umræðuefni fundarins va

Af þeim löndum sem við helst miðum okkur við er Ísland meðal þeirra sem hafa einna minnstu skógarþekju, enda er landið með skógarsnauðustu löndum í heimi. Aðeins um 2% landsins er vaxið skógi eða kjarri. Þar af vex birki á 1,5% landsins. Í þeirri tölu eru bæði birkiskógar og birkikjarr sem er það lágvaxið að það telst ekki til skóga samkvæmt alþjóðlegum viðmiðum. Rétt er að nefna að birki er sú trjátegund sem mest er plantað af á Íslandi þessi misserin. Því er bæði plantað þa

Við hjá Skógræktarfélaginu höfum birt nokkra pistla um elri að undanförnu. Þá má sjá hér . Í dag birtum við pistil númer tvö um gráelri . Þar sem við viljum auka útbreiðslu elris á Íslandi viljum við nota tækifærið, þegar bærinn er að fyllast af gestum, að bjóða upp á ókeypis elriplöntur á meðan birgðir endast. Hægt er að koma og njóta þess að ganga um skóginn (best að gera það á skíðum) og njóta lognsins sem er í honum. Svo er hægt að kippa með sér einni gráelriplöntu og fa

Undanfarin misseri höfum við reglulega birt pistla um elri og elritegundir sem sjá má hér . Þar sem við erum sannfærð um að elritegundir séu vannýttar í skógrækt, garðrækt og landgræðslu ætlum við að halda þessari umfjöllun áfram. Fyrir nokkrum vikum birtum við fyrsta pistil okkar um evrópskt gráelri . Við vinnslu hans kom í ljós að okkur liggur mikið á hjarta um þessa elritegund sem hefur verið lengur í ræktun á Íslandi en annað elri. Því má líta á þennan pistil sem framhald

Aðalfundur Skógræktarfélags Eyfirðinga var haldinn þriðjudaginn 24. mars í Hótel Kjarnalundi í Kjarnaskógi. Á dagskrá voru venjuleg aðalfundarstörf. Í lok fundar héldu þær stöllur og stjórnarkonur félagsins, Helga Ösp Jónsdóttir sérfræðingur hjá Landi og skógi og Guðríður Gyða Eyjólfsdóttir sveppafræðingur hjá Náttúrufræðistofnun afar fróðlegan fyrirlestur um skaðvalda í skógi og sveppina sem þar eiga heima. Helga Ösp Jónsdóttir flutti snjallan fyrirlestur um skaðvalda í skóg

Skógrækt hefur verið stunduð á Íslandi í meira en heila öld með þeim árangri að nú eru um 2% landsins vaxin skógi. Þar af er um 1,5% vaxið birkiskógi og -kjarri en plantaðir skógar þekja um hálft prósent landsins. Sums staðar hefur þetta gengið hraðar fyrir sig en annars staðar hægar. Eyjafjörður er í fyrrnefnda hópnum og nú lætur nærri að 5% lands í firðinum sé vaxið skógi. Reyndar verður að geta þess að þetta eru íslensk viðmið. Ef notuð eru erlend viðmið, til dæmis viðmið

Ungur drengur ríður í fangi föður síns gegnum myrkt skógarþykkni í mýrlendi. Barnið heyrir þá í hinum illa ölrakóngi og sér bæði svip hans og dóttur hans sem er alveg jafnógnvekjandi. Konungurinn reynir að villa feðgunum sýn og lokka þá til sín. Litli drengurinn er hræddur, varar föður sinn við og deilir með honum áhyggjum sínum. Faðirinn dregur úr þessu öllu og trúir ekki varnaðarorðum sonar síns. Hann segir drenginn aðeins heyra skrjáfið í laufinu og sjá hvernig tunglsljósi

„Það væri gaman að fá pistil um gróður sem skjól í görðum, t.d. á lóðarmörkum, hvaða tegundir henta hvar, blöndun á t.d. há- og lággróðri. Það er svo mikið um víggirðingu garða með skjólveggjum þar sem gróður væri heppilegri og jafnvel auðveldari í hirðingu en tréverkið.“ Þessi orð eru rituð af Maríu Rut Dýrfjörð eftir að hún hafði svarað getraun rétt á Facebooksíðu Skógræktarfélagsins. Í verðlaun fékk hún að stinga upp á umfjöllunarefni fyrir tré vikunnar. Okkur þykir efnið

Víðast hvar á Íslandi ber landið glögg merki þess að hér hefur fólk búið í meira en ellefu hundruð ár án þess að gera sér að fullu grein fyrir því hvað landið þyldi. Fólkið kom að skógivöxnu landi og hóf þegar að höggva trén í ýmsum tilgangi. Það gat nýtt timbrið á fjölbreyttan hátt, til dæmis til smíða og kolagerðar, en einnig þurfti að rýma fyrir ræktun gróðurs og búfjár. Sjálfsagt hafa landnemarnir talið að af nægu væri að taka enda telja fræðingar að þá hafi um 25-40% lan

Eftir langa og snjóþunga vetur vorar loksins í háfjöllum Evrópu. Veðrið fer hlýnandi og sólin skín, nema ef hlýindunum fylgja rigningar eins og stundum gerist. Hvort heldur sem er bráðnar snjórinn hratt og vatnið safnast saman í læki sem fossa niður hlíðarnar og geta jafnvel brotið nokkurt land og borið í burtu dýrmæta mold með þeirri næringu sem í henni kann að vera. Þarna í fjöllunum renna lækirnir saman í straumharðar ár sem á vorin geta flætt yfir bakka sína og fært umhve

Fyrir nokkru birtum við pistil um einkennisbarrtré suðurhvels jarðar. Það eru tegundir af ættkvísl gagnviða eða Podocarpus. Gagnviðir eru lykiltré ættar sinnar sem kallast gagnviðarætt eða Podocarpaceae. Innan þeirrar ættar eru samtals um tveir tugir ættkvísla, en heimildum ber ekki saman um nákvæman fjölda. Þar má finna ýmis merkileg tré og runna sem mörg hver eru mjög framandi í augum þeirra sem búa á norðurhveli jarðar. Að ekki sé nú talað um þá sem búa á Íslandi. Í þessu