Hollur er heimafenginn baggi
- Sigurður Arnarson
- 5 minutes ago
- 2 min read
Í vor, nánar tiltekið 18. maí síðastliðinn, birtum við þessa frétt á Facebook. Þar segir að Vilberg, skógarbóndi í Kommu, kíkti við hjá okkur með nokkra trjáboli í farteskinu. Þeir voru ristir í myndarleg borð eins og sjá má hér að neðan.

Auðvitað er Vilberg ekki sá eini sem fengið hefur smíðavið úr eigin ræktun. Því víkjum við sögunni austur í Ljósavatnsskarð. Þar eiga Aðalheiður Konstantína Kjartansdóttir og Jón Ingason landskika. Árið 1999 eða 2000 fengu þau nokkrar plöntur af lerki í Sólskógum í Kjarnaskógi og plöntuðu við hjólhýsi sem sjá má á meðfylgjandi mynd. Myndirnar sem eru hér að neðan eru úr safni þeirra hjóna Aðalheiðar og Jóns.

Eins og sjá má á myndinni hér að ofan var orðið nokkuð þröngt um lerkið á þeim aldarfjórðungi sem liðinn er frá þeim tíma sem þeim var plantað. Því var ákveðið að saga niður miðjutréð.


Fyrri myndin sýnir nýsagaðan stofninn sem reyndist hafa þvermál upp á 27 cm. Seinni myndin sýnir stofninn áður en hann fór í flettisögina.
Þegar tréð hafði verið fellt átti eftir að ákveða í hvað nýta ætti timbrið. Þau hjón eru nýflutt í nýtt hús og því var ákveðið að nota eina spýtuna til að búa til fatahengi.

Enn eru eftir fjalir úr trénu og eru uppi hugmyndir að smíða úr þeim sólbekk eða gluggakistur í nýja húsið. Þessi litla saga segir okkur hvað hægt er að gera úr heimafengnu efni í skógrækt og hvað það tekur skamman tíma að fá nýtilegan efnivið úr plöntuðum skógum. Því tökum við okkur orð Sigurðar Blöndal, fyrrum skógræktarstjóra, í munn. Þegar hann hreifst að árangri í skógrækt sagði hann gjarnan: Þetta getur Ísland.
Um leið og við óskum þeim Jóni og Aðalheiði til hamingju með nýja húsið og fatahengið viljum við þakka þeim fyrir myndirnar og upplýsingar.








Comments