Á stórum svæðum barrskógabeltisins eru grenitegundir nær algerlega ríkjandi. Hvernig stendur á því? Hvað veldur því að ein tegund verður...

Fyrstu framkvæmdir Skógræktarfélags Eyfirðinga voru að friða skógarleifar í Garðsárreit með girðingu árið 1931. Um reitinn má meðal...

#TrévikunnarSE er skógarfura, Pinus sylvestris , við Spítalaveg á Akureyri. Miklar vonir voru bundnar við skógarfuru í skógrækt hérlendis og hún var mikið gróðursett á 6. áratug síðustu aldar. Furulús ( Pineus pini ) grandaði henni að mestu og var ræktun hennar nánast hætt með öllu. Þó lifði stöku tré áfram og sum jafnvel nokkuð vel. Nú eru hins vegar vísbendingar um að furulúsin drepi ekki lengur ungar skógarfurur þótt hún leggist stundum á þær. Líklega hefur borist hingað s

Ein af þeim tegundum sem hafa í auknum mæli náð að sá sé út í íslenskri náttúru er stafafura. Sumir gleðjast yfir því en aðrir óttast að hún kunni að verða framandi, ágeng tegund. Oftast nær sáir hún sér ekki mjög langt frá móðurplöntunni og þá oft í miklu magni. Til eru mörg dæmi um að hún hafi sáð sér ótrúlega langt en þá eru það að jafnaði aðeins ein og ein planta. Furan sáir sér fyrst og fremst í rofið eða rýrt land en mun síður í gróskumikla náttúru. Þessa brautryð