Um austurhluta Norður-Ameríku vex reynitegund sem reynd hefur verið hér á landi. Hún er kennd við álfuna alla og heitir Sorbus americana Marshall á fræðimálinu. Ekki er annað að sjá en tegundin þrífist hér prýðilega eins og svo margar reynitegundir sem reyndar hafa verið á Íslandi. Fyrri myndin er af korti frá World Flora Online sem sýnir útbreiðslu tegundarinnar. Á síðu Wikipedia  er annað kort og ber þeim ekki alveg saman eins og sjá má. Kortin hjá WFO eru þannig uppbyggð

Í vikulegum pistlum okkar um tré hefur okkur orðið skrafdrjúgt um ýmsar reynitegundir. Auðvitað höfum við fjallað um íslenska ilmreyninn...

Vaðlaskógur er einn af ellefu skógarreitum í umsjá Skógræktarfélags Eyfirðinga. Af reitum félagsins er Kjarnaskógur mest sóttur en allir hafa þeir sinn sjarma og við leggjum metnað okkar í að sinna þeim öllum eins og fjárráð og tími leyfa. Allir reitirnir eru afrakstur margra áratuga starfs þar sem framsýni, ósérhlífni og hugsjónir fyrir bættu umhverfi var leiðarstef mikillar sjálfboðavinnu. Við viljum að skógarreitirnir séu mismunandi og hver og einn hafi sína sérstöðu. Á

Öldum saman hefur fólk talið að náttúran búi yfir fjölbreyttum teiknum og stórmerkjum. Svo virðist vera sem reynitré, Sorbus aucuparia , skipi þar eins konar heiðurssess. Á tegundinni hefur lengi verið allskonar átrúnaður, bæði hérlendis og erlendis. Fólk hefur tengt hann við hvers kyns hindurvitni af óvenjumiklum dugnaði og natni víða um Evrópu. Að auki er reynirinn ein af örfáum trjátegundum sem talið er að hafi vaxið á Íslandi við landnám. Því kemur ekki á óvart að reyniri

Flest vitum við að tré stunda ekki göngutúra. Hvert og eitt á í vandræðum með að færa sig úr stað, enda eru tré rótföst. Samt er það svo...

Þegar danskir kaupmenn fóru að setjast að á Akureyri hófu sumir þeirra tilraunir til að rækta tré við hús sín. Sögur herma að kaupmaðurinn C.F. Lynge, sem bjó á Akureyri árið 1776 hefi bæði ræktað matjurtir og tré í garði sínum. Hans W. Lever er talinn hafa ræktað kartöflur í bænum árið 1808. Elsta hús Akureyrar Elsta hús bæjarins er nefnt Laxdalshús og var byggt árið 1795. Það var áður en heimamenn fóru að rækta kartöflur en þá hefur elsta tré bæjarins verið um tveggja áratu

Í Akureyrarbæ er fjöldinn allur af fallegum trjám. Sum þeirra eru á áberandi stað en önnur í bakgörðum þar sem fáir sjá þau eða falin á milli annarra trjáa. Tré vikunnar að þessu sinni er eitt af þeim fyrrnefndu. Það stendur stakt og áberandi á fallegum stað ofarlega í Grófargili. Þetta áberandi tré er silfurreynir ( Sorbus intermedia ) og er meira en 10 metrar á hæð með umfangsmikla krónu. Tegundin Almennt er silfurreynir talinn vera harðgert tré en uppeldi hans gengur stund

Reyniættkvíslin, Sorbus , er stór og fjölbreytt ættkvísl af rósaætt. Hún er svo stór að halda mætti úti þættinum „Reynir vikunnar“ ef vilji væri fyrir hendi. Merkilega margar tegundir ættkvíslarinnar þrífast með miklum ágætum á Íslandi. Svona stór ættkvísl inniheldur vitanlega allskonar tegundir. Flestar eru þær ýmist tré eða nokkuð stórir runnar. Ein tegund sker sig nokkuð úr hvað stærð varðar. Hún er það lítil að það er í besta falli hæpið að fjalla um hana eins og hvert an

#TrévikunnarSE er í senn bæði kunnuglegt og framandi. Það er kunnuglegt því það er reynitré og margar tegundir reynitrjáa vaxa á Íslandi. Það er samt framandi, því blöðin, sem fljótt á litið minna á vel þekkt reynitré, eru mun stærri en við eigum að venjast. Jafnvel svo mjög að þau minna suma á pálmatré. Það gefur trénu framandlegt yfirbragð. Tréð ber að auki ákaflega fallegt en framandi nafn. Það heitir Dodong. ´Dodong´ í sölureit í garðyrkjustöð á Akureyri. Mynd: Sig.A. Re

Eins og áður hefur komið fram munum við í vetur tilnefna tré vikunnar einu sinni í mánuði. Nú er komið að tré vikunnar fyrir nóvember. Þeð er tré í Lystigarðinum á Akureyri. Tréð er reynitré ( Sorbus aucuparia ) og má sjá það á meðfylgjandi myndum. Það er þráðbeint og minnir á ljósastaur. Stundum er það jafnvel kallað Ljósastaurinn þótt það sé ekki opinbert heiti. Tréð stendur skammt frá lítilli brú í garðinum sem margir þekkja. Hún sést á sumum myndanna og gæti það auðveldað

Á Íslandi þrífast ótrúlega margar reynitegundir með mestu ágætum. Ein af þeim er kasmírreynir, Sorbus cashmiriana og fær hún titilinn tré vikunnar að þessu sinni. Tegundin er kennd við Kasmírhérað á landamærum Indlands og Pakistan. Kasmírreynir er stór runni eða lítið tré, oftast margstofna en er stundum haldið einstofna með klippingu. Í erlendum bókum segir að hann geti orðið um fjórir metrar á hæð en okkur er ókunnugt um að kasmírreynir hafi náð þeirri hæð á Íslandi. Laufi

Að þessu sinni tökum við fyrir heila ættkvísl trjáa; reyniættkvíslina ( sorbus ) sem svo mjög setur lit á haustið. Mjög margar tegundir tilheyra ættkvíslinni og stundum er ekki auðvelt að greina mismunandi tegundir í sundur. Eitt af því sem getur hjálpað við greininguna eru brumin. Eftir að vexti líkur síðsumars mynda tré brum sem bíða þess í ró og næði að sól fari aftur að hækka á lofti og með henni lofthitinn. Oft getur hjálpað til við að greina í sundur tegundir með því að

Um þessar mundir eru skógar landsins að breyta um skrúða. Lauftrén fara úr sumargrænum búningi yfir í skrautleg litklæði áður en þau ganga til hvílu og sofa af sér storma og frost vetrarins. Mörgum þykir haustið fallegasti tími ársins. Ein af þeim trjátegundum sem flestir þekkja fer að jafnaði í íðilfagra haustliti og fær hún því núna titilinn #TrévikunnarSE . Þetta er reyniviður eða ilmreynir ( Sorbus aucuparia ) sem oftast er þó bara nefndur reynir. Í tilefni haustkomunnar

Að þessu sinni er koparreynir #TrévikunnarSE . Koparreynir stendur nú í blóma hér og þar í bænum. Blómin eru í hvítum sveip og síðar koma ber sem einnig eru hvít. Lengi vel virtust þrestir og aðrar berjaætur ekki átta sig á því á Íslandi að hvít ber eru líka æt. Þá stóðu ber koparreynis oft á runnunum langt fram eftir vetri. Hin síðari ár hefur þetta breyst og þrestir éta berin með bestu lyst. Koparreynir fær gjarnan fallega koparlitaða haustliti og ber af því nafn sitt. Það