Landeigendur: Eigendur jarðanna Syðri- og Ytri Varðgjár í Eyjafjarðarsveit og Veigastaða og Hallands í Svalbarðsstrandarhreppi.
Umsjón: Skógræktarfélag Eyfirðinga.
Stærð: 48 ha.
Friðað: 1936-1937.
Hæsta tré 2000: Rússalerki, 14 m.

Með samningi Skógræktarfélags Eyfirðinga árið 1936 við eigendur fjögurra jarða gegnt Akureyri um skógrækt þar sem nú er Vaðlaskógur var brotið blað í sögu skógræktar í Eyjafirði og jafnvel á landinu öllu.
Aldrei hafði verið stofnað til skógræktar á jafn stóru skóg-, eða kjarrlausu landi fyrr og sáralítil reynsla fyri ræktun skóga á bersvæði.

Þetta merka framtak lýsir vel þeim eldmóði og trú á framtíðina sem einkenndi störf frumherjanna í eyfirskri skógrækt. Ekki er síður athyglisvert að virða fyrir sér árangurinn af þessu starfi því þarna höfðu menn þrek og úthald til að vinna verkið til enda og klæða tæplega 50 ha lands skógi við erfiðar aðstæður.
Mikill fjöldi sjálfboðaliða lagði þar hönd á plóginn við gróðursetningar fyrstu áratugina.

Upphaflegt markmið félagsins með skógrækt á þessum stað var að „flytja Vaglaskóg vestur yfir Vaðlaheiði". Þ.e.a.s. að gefa Eyfirðingum kost á að komast í skóglendi án þess að þurfa að leggja á sig ferðalag austur í Fnjóskadal eða alla leið inn í Leyningshóla.
Segja má að á allra síðustu árum hafi þetta markmið verið að nást, þó að Kjarnaskógur hafi orðið að helsta vettvangi til skógarferða í firðinum.

Með opnun Leiruvegar gegnum Vaðlaskóg seint á 9. áratugnum gjörbreyttist aðgengi að skóginum og síðan hefur Skógræktarfélagið unnið markvisst að því að gera skóginn aðgengilegri til útivistar fyrir almenning, einkum með stígagerð og grisjun.

Fyrir áhugafólk um trjá- og skógrækt er Vaðlaskógur mikil fróðleiksnáma því þar má lesa ræktunarsögu íslenskrar skógræktar frá æskudögum hennar til þessa dags. Margt er þar athyglisvert að sjá og víða er fallegt í skóginum.

Vaðlaskógur er einnig sérstæður að því leyti að þar vex ræktaður skógur allt niður að fjöruborði sjávar, en slíkt er síður en svo algengt á ´Íslandi.

Heildargróðursetning í Vaðlaskóg er rúmlega 235.000 plöntur, langmest á árunum 1937-65.